پيشانىاش فراخ ، ابروانش نازك ، بينىاش كشيده ، گونه‌هايش ، صاف و پهن و بر گونهء راستش خالى بود كه به پاره‌هاى مشك بر تكّه‌هاى عنبر مىماند . هنگامى كه او را ديدم ، به او سلام كردم و او با عبارتى نيكوتر پاسخ سلامم را داد و با من سخن گفت و از احوال عراقيان پرسيد . « 1 » 472 . كمال الدين - به نقل از ابو الأديان - : هنگامى كه به درون خانه رفتيم ، پيكر حسن بن على ( امام عسكرى عليه السلام ) - كه درودهاى خدا بر او باد - را ديديم كه كفن شده بود . جعفر بن على جلو رفت تا بر پيكر برادرش نماز بخواند ؛ امّا هنگامى كه خواست تكبير بگويد ، كودكى گندمگون با موهايى موجدار و دندان‌هايى گشاده بيرون آمد و رداى جعفر بن على را گرفت و فرمود : « اى عمو ! عقب بايست كه من در گزاردن نماز بر پدرم ، از تو سزاوارترم » . جعفر در حالى كه رنگش دگرگون و زرد شده بود ، عقب رفت و كودك جلو آمد و بر او نماز خواند . او ( امام عسكرى عليه السلام ) در كنار قبر پدرش عليه السلام به خاك سپرده شد . « 2 »

--> ( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 263 وص 265 ح 228 ، الخرائج و الجرائح : ج 2 ص 785 وص 787 ح 111 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 11 ح 6 . براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانش‌نامه : ج 5 ص 62 ح 797 . ( 2 ) . كمال الدين : ص 475 ، الثاقب فى المناقب : ص 607 ح 554 ، الخرائج و الجرائح : ج 3 ص 1101 ح 23 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 67 ح 53 . ر . ك : الغيبة ، طوسى : ص 271 ح 237 . براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانش‌نامه : ج 5 ص 30 ح 778 .